The Vulva Gallery toont geen pornopoezen, maar echte vulva’s

The+Vulva+Gallery+-+Vulva+Portrait+#35.jpg

De Amsterdamse Hilde Atalanta gaf twee jaar geleden enkele vulva’s aan een vriendin cadeau. Geen echte vulva’s, wel illustraties van het uitwendige deel van het vrouwelijk geslachtsorgaan. Dat leverde toen zo’n boeiende gesprekken aan tafel op, dat ze besloot de Instagramaccount The Vulva Gallery op te richten. Daar deelt ze illustraties en verhalen van vrouwen  - én ook mensen die zich niet als vrouw identificeren - die met hun eigen vulva worstelen.

The Vulva Gallery laat vulva's in alle maten, vormen en kleuren zien. Dat er zo weinig diversiteit wordt getoond, valt volgens Hilde niet geheel aan mainstream porno te wijten. ‘Elk onderdeel van je lichaam moet er tegenwoordig perfect uitzien, dus ook je vulva. En het komt ook door onze educatie.’

We vragen Hilde hoe ze aan alle vulva's komt, of je schaamlipcorrecties kan vergelijken met genitale verminking op Westerse wijze en of ze in de toekomst een Penis Gallery opstart.

Beeld via 

Het lijkt me niet echt alledaags om opeens wakker te worden en te denken: nu ga ik vulva’s tekenen.
Het is eigenlijk een beetje vanzelf ontstaan. Twee jaar geleden hoorde ik tijdens een lezing over de toename van schaamlipcorrecties. Dat choqueerde me nogal, want ik wist niet dat het zo speelde. In Nederland lijkt het wat minder gaande. Toen ik twee jaar geleden afstudeerde, heb ik een half jaar pauze genomen en ben ik beginnen illustreren. Eigenlijk ben ik niet als illustrator opgeleid.

Het illustreren van vulva’s is spontaan gekomen. Twee jaar geleden was een vriendin van me jarig en had ik wat vulva’s voor haar getekend. Die avond ontstonden er verschillende gesprekken over gerelateerde onderwerpen. Dat zette me toen aan het denken. Ik wilde heel graag iets doen met seksuologie, seksualiteit en voorlichting, maar wilde niet nog tien jaar studeren. In de zomer van 2016 begon ik een Instagramaccount waar ik dagelijks een illustratie van een vulva plaatste. The Vulva Gallery is een gespreksopener en toont de diversiteit die je normaal niet ziet. Er ontbreekt heel veel diversiteit in porno. Je ziet vooral eenzelfde lichaam en als je niets anders kent word je daar snel onzeker van.

Oorspronkelijk deelde je gewoon illustraties, de verhalen kwamen er pas later bij. Waarom?
Ja, klopt. In begin deelde ik alleen illustraties, maar na een tijdje ook informatie omdat ik merkte dat er veel vragen en berichtjes over de vulva kwamen.
Dat begon steeds meer te groeien en ik heb toen een keer een oproepje gedaan. Want ja, ik kan op internet zoeken naar beeld, maar het is veel leuker dat het vanuit de groep komt. Een verhaal lezen van iemand is zoveel krachtiger ook gewoon. Ik kan wel zeggen dat iedereen mooi is, maar het is nog veel krachtiger als iemand vertelt dat ze heeft geworsteld met haar lichaam en het nu wel kan accepteren. Als je dat als onzekere tiener of twintiger leest, dan is er die herkenbaarheid.

Omschrijven de personen in kwestie hun vulva of sturen ze foto’s op?
Alle vulva’s zijn gebaseerd op foto’s. In begin deed ik dat wel eens, maar het bleek zo ingewikkeld te zijn om je vulva te omschrijven dat het bijna onmogelijk was. Dan vroeg ik om een schets. Als mensen hun foto niet willen delen, vind ik dat ook prima dan deel ik alleen hun verhaal en dan kies ik een illustratie of mogen ze zelf uit een paar illustraties kiezen. Maar verrassend veel sturen wel hun foto’s door.

Weiger je soms verhalen?
Ik probeer wel te sturen, want af en toe zijn verhalen wat te seksueel expliciet of kan er een triggering content in zitten. Ik denk dan aan heel vervelende seksuele ervaringen, zoals seksueel misbruik. Als je aangerand of verkracht bent, zijn dat hele heftige verhalen. Niet alleen voor mensen die het hebben meegemaakt, maar ook voor mensen die het niet hebben meegemaakt. Zeker en vast ook voor de hele jonge volgers, de 14-jarigen bijvoorbeeld. Ik probeer ervoor te zorgen dat de verhalen echt geschikt zijn voor alle leeftijden. Het gaat voornamelijk over anatomie en de perceptie ervan, maar evengoed ook over menstruatie en soortgelijke onderwerpen. Seks en trauma zijn niet echt onderwerpen die ik raak.

Heb je ooit al iemand gehad die wel een schaamlipcorrectie heeft ondergaan?
Ja, vrij recent nog heb ik een duo portret van een meisje gedeeld, dus haar vulva voor en na de operatie. Die verhalen zijn ook meer dan welkom, het is niet zo dat ik dat boycot of zo. Als je zelf een schaamlipcorrectie - eigenlijk moeten we schaamlipverkleining zeggen - hebt gehad, ben je niet minder waard of hoor je er minder bij. Ik hoop gewoon dat je jezelf voldoende over een schaamlipcorrectie informeert, als de mentale worsteling dan nog steeds zo groot, ja wie ben ik dan om te zeggen dat je dat niet moet doen.

The+Vulva+Gallery+-+Vulva+Portrait+#55+(square).jpg

"In Oeganda rekken vrouwen elkaars schaamlippen uit."

Dat wordt door ons Westerlingen in de medische wereld als genitale verminking gezien.

Beeld via Instagram

Eigenlijk kan je het vergelijken met genitale verminking, maar dan op Westerse wijze.
Gho, ik weet niet. Het is wel cultureel bepaald natuurlijk. Het speelt in onze cultuur, terwijl het in andere landen niet zo is. In Oeganda rekken vrouwen elkaars schaamlippen uit om ze zo lang mogelijk te maken. Dat wordt door ons Westerlingen in de medische wereld als genitale verminking gezien.
Het is een aanpassing aan je lichaam, net zoals je dat zou doen aan je borsten. Als je je lichaam niet kan aanvaarden, zijn er andere oplossingen.

Hoe komt het denk je, dat mensen - vrouwen en mannen - een bepaald beeld hebben over vulva’s?
Heel veel mannen kan het niet schelen hoe een vulva eruit ziet. Ze zijn al blij dat ze er eentje van dichtbij mogen zien en aanraken. Het is niet zo dat alle mannen een pornopoes willen.

Het beeld dat sommigen wel hebben, is te wijten aan verschillende dingen. Deels door mainstream porno, maar ook onze mode. Het is in om alles af te scheren, waardoor je opeens alles ziet. Heb je opvallend grote schaamlippen, zit dat doorgaans mooi verstopt onder dat schaamhaar. Elk onderdeel van je lichaam moet er tegenwoordig perfect uitzien, dus ook je vulva.

Daarnaast is er ook de educatie. Er is vrij weinig diversiteit in de educatie. Als je van kinds af aan kinderen leert dat iedereen er verschillend uitziet, dan ben je veel meer bestand tegen alle invloeden van buitenaf. Gaan ze dan naar een pornosite, zullen ze veel sneller beseffen dat het acteurs zijn en dat ze er dus niet per se zo hoeven uit te zien. De schuld helemaal bij porno leggen, is niet terecht. Het ligt aan meerdere oorzaken.

Hoe moet een vrouw het best reageren volgens jou als ze commentaar krijgt op haar vulva?
Jeetje, je stelt wel vragen die ik nooit krijg. Het is een heel kwetsbare en persoonlijke plek, dus als je daar commentaar op krijgt is dat helemaal niet sympathiek. Ik zou laten merken dat het je raakt en dat het kwetsbaar is. Misschien moet je vervolgens vertellen over de diversiteit die er is en dat iedereen anders is. Of je moet plaatjes laten zien. Ik vraag me af waarom iemand dat zou zeggen. Je moet de vraag ook omkeren. Hoe zou jij je voelen als ik je penis of vulva zou becommentariëren. Zo ga je niet met elkaar om. Het mooiste zou zijn als iemand heel zelfzeker kan zeggen: ‘Dit is mijn lichaam, als het niks is, dan moet je überhaupt niet met mij zijn.’

Beeld via Instagram

Je illustreert de vulva’s altijd vanaf vooraanzicht. Heb je er al eens over nagedacht om het vanuit een ander oogpunt te doen?
In principe doe ik alles van voren. Daar heb ik heel bewust over nagedacht. Wat zie je als je ‘vulva’ via Google opzoekt? Alles is van onderaf gefotografeerd of geïllustreerd en ik wil net de vulva laten zien die je ook in de spiegel te zien krijgt wanneer je je omkleedt. Het vooraanzicht van een vulva is ook de minst seksuele positie. Het is vanuit je eigen perspectief, want hoe vaak zit je met een spiegeltje langs onder te kijken? Dat doet vrijwel niemand regelmatig, maar voor de spiegel wel.

Welk verhaal is je het meest bijgebleven?
Er waren meerdere verhalen van mensen die naar een inwendig onderzoek gingen voor een uitstrijkje en die dan te horen kregen dat ze grote schaamlippen hadden en of ze een schaamlipverkleining overwogen. Dat heeft me heel erg verrast. Een gynaecoloog is iemand die dagelijks zoveel vulva’s ziet en zou net die diversiteit moeten aankaarten.

Het is ook heel leerrijk. Soms denken we dat we als vrouw alles weten, tot je leest dat je ook acne rond je schaamstreek kan hebben. Kennen vrouwen hun lichaam wel echt?
Nee, helemaal niet. Van jongs af aan kleed je je in de westerse cultuur afgesloten om. Met je vriendinnen praat je niet over schaamhaar, afscheiding of hoe het er beneden kan uitzien. Als je als meisje in de puberteit komt, je hebt nog nooit over die onderwerpen gesproken en je krijgt het ook niet echt mee tijdens seksuele voorlichting op school, dan heb je eigenlijk geen tools gekregen om je lichaam en vulva te begrijpen. We hebben de voorlichting en de woorden niet om het met elkaar te bespreken. Zelfde geldt ook voor jongens.

Zou het dan niet handig zijn dat jouw illustraties tijdens seksuele voorlichting worden gebruikt?
Mijn illustraties worden al in een aantal middelbare scholen gebruikt, in Berlijn, Noorwegen en Michigan. Hier ben ik met Soa Aids Nederland bezig om mijn illustraties in het onderwijspakket van seksuele voorlichting te krijgen. Mijn illustraties worden ook in praktijken van seksuologen en psychologen gebruikt. Ik ben ook van plan om alle illustraties en verhalen in een boek te bundelen.

Schermafbeelding 2018-04-04 om 22.28.19.png

Beeld via Instagram

Reageren alleen vrouwen of ook mensen die zich niet als vrouw identificeren maar wél een vulva hebben?
Nee, beiden. Er zijn veel meer mensen dan je zou denken die zich niet als vrouw identificeren. Ik vind het heel belangrijk om hen ook een plek te geven en onderdeel te laten zijn van de community, want waarom niet. Je hebt ook heel radicale feministen die daar heel anders over denken. Die vinden dat wat je tussen je benen hebt, bepaalt je gender. Ik vind het belangrijk om juist die inclusiviteit een plek te geven.

Heb je ooit al ongewenste berichten gekregen?
Dat gebeurt vrij weinig eigenlijk. Af en toe vraagt een man welke vulva van mij is of ik hem een illustratie van mijn vulva wil sturen. Daar lach ik dan om.

Mijn gezicht is nergens te zien, dat is ook niet zo belangrijk maar voor de community kan het geruststellend zijn om te weten wie erachter zit. Het feit dat m’n gezicht niet te zien is, maakt het ook minder aantrekkelijk om je seksuele uitingen te sturen want je weet niet naar wie je het stuurt. Wie weet is het een random dude die de vulva’s tekent.

Plaats je ook verhalen en vulva’s van personen die helemaal oké zijn met hun vulva?
In principe plaats ik (bijna) alle verhalen die naar me toekomen, maar grappig genoeg zijn alle verhalen van het kaliber ‘nu omarm ik mezelf’. Heel af en toe is er ook een verhaal van iemand die nooit problemen heeft gehad met haar lichaam. Da’s zeldzaam.

Wanneer komt er een penisgalerie?
Het zou wel een heel goed idee zijn, denk ik. Ik denk dat mensen met een penis net zoveel worstelen met hun lichaam en hun penis als mensen met hun vulva. Er wordt misschien nog minder over gepraat. Onder vrouwen is er meer dat community gevoel en durven ze openlijk verhalen te delen en elkaar te steunen. Vrouwen durven zich ook kwetsbaarder op te stellen. Het zit veel minder in de mannelijke cultuur - en nu generaliseer ik weer even - maar als je man word je niet geacht je kwetsbaar op te stellen of om toe te geven dat je moeite hebt met de grootte van je penis. Als je dat doet, is de kans groot dat er lacherig over wordt gedaan. Ik vraag me af of dezelfde opzet voor een Penis Gallery zou werken. Het is het proberen waard, natuurlijk, maar op dit moment heb ik m’n handen meer dan vol met The Vulva Gallery.

 

Tekst Eveline Briand